بازدید: 0 نویسنده: ویرایشگر سایت زمان انتشار: 30-03-2026 منبع: سایت
هر کسی که برای اولین بار از نزدیک به یک بیل مکانیکی نگاه می کند، تمایل دارد همین سوال را بپرسد: این ماشین ده ها تن وزن دارد - چگونه این همه جهت حرکت را به طور همزمان هماهنگ می کند؟ بوم بلند می شود، بازو گسترش می یابد، سطل پیچ می خورد، ساختار بالایی می چرخد - همه به یکباره، همه به طور مستقل.
اگر انتقال قدرت مکانیکی متعارف - دندهها، زنجیرها، تسمهها - برای به حرکت درآوردن هر «مفصل» یک بیل مکانیکی استفاده میشد، کل دستگاه به یک درهمتنهای غیرقابل نگهداری از مکانیسمها تبدیل میشد. فناوری هیدرولیک همه اینها را تغییر داد.
درایوهای هیدرولیک میله ها و شفت های صلب را با مایع جایگزین می کنند. یک شلنگ هیدرولیک باریک میتواند اطراف اعضای ساختاری را بچرخاند و نیرو را از محفظه موتور به نوک سطل ده متری منتقل کند و در طول مسیر منشعب شود تا هر حرکت را دقیقاً کنترل کند. این منطق چیزی است که به ماشین آلات ساختمانی مدرن اجازه می دهد تا به توزیع برق دست یابند که از نظر فیزیکی با ابزارهای کاملاً مکانیکی غیرممکن است.
در این مقاله، ما از بیلهای مکانیکی، غلتکهای جادهای و جرثقیلها به عنوان نمونههایی برای جدا کردن «مفاصل» ماشینآلات ساختمانی استفاده میکنیم - منطق درایو هیدرولیک پشت هر حرکت را توضیح میدهیم.
درک درایوهای هیدرولیک با درک چگونگی ساختار زنجیره انتقال قدرت یک ماشین ساختمانی آغاز می شود.
منطق انتقال مکانیکی سنتی (نمونه تراکتور اولیه):
موتور → فلایویل → کلاچ → گیربکس → میل محرک → دیفرانسیل → چرخ های محرک
این زنجیره سفت و سخت است: هر جهت حرکت اضافی به یک مجموعه دنده یا میل محرک اضافی نیاز دارد و پیچیدگی ساختاری به طور تصاعدی افزایش می یابد. هنگامی که سه حرکت مستقل - سفر، فرمان و اتصالات کاری - باید به طور همزمان انجام شوند، انتقال مکانیکی اساساً غیر عملی می شود.
منطق انتقال هیدرولیک:
موتور → پمپ هیدرولیک → مدار فشار بالا → شیر کنترل → [سیلندر / موتور] → حرکت
انرژی مکانیکی چرخشی موتور ابتدا توسط پمپ هیدرولیک به انرژی فشار سیال ذخیره شده در مدار تبدیل می شود. شیرهای کنترل تعیین می کنند که روغن با فشار بالا در کجا جریان می یابد. سیلندرهای هیدرولیک آن را به حرکت خطی تبدیل می کنند، موتورهای هیدرولیک آن را به حرکت چرخشی تبدیل می کنند. در این سیستم، شیلنگ میل محرک و شیر کنترل گیربکس است - اما شیلنگ می تواند در اطراف هر مانعی خم شود و سوپاپ را می توان با یک اهرم بی نهایت مدوله کرد.
این مزیت اساسی انتقال هیدرولیک است: استفاده از مایع به جای اجزای صلب برای انتقال، توزیع و کنترل نیرو از طریق هر هندسه فضایی.
بیل مکانیکی آموزنده ترین نمونه کتاب درسی درایو هیدرولیک است. یک بیل مکانیکی هیدرولیک استاندارد حداقل پنج مدار هیدرولیکی مستقل از یکدیگر را اجرا می کند که هر یک نوع حرکت اساساً متفاوتی را انجام می دهد.
بوم از نظر ساختاری عظیم ترین عضو بیل مکانیکی است که ساختار فوقانی را به بازو متصل می کند. توسط بالا و پایین می رود . سیلندرهای هیدرولیک بوم (معمولاً دو سیلندر که به صورت موازی در ریشه بوم نصب شده اند)
هنگامی که اپراتور یک جوی استیک را فشار می دهد، شیر کنترل روغن فشار بالا را به انتهای میله یا سر سیلندر هدایت می کند، میله پیستون را کشیده یا جمع می کند و کل بوم بر این اساس بالا یا پایین می رود.
چالش مهندسی در اینجا حفظ موقعیت تحت بار است: بوم، بازو، سطل و محموله می توانند چندین تن وزن داشته باشند، و سیلندر هیدرولیک باید فشار را حفظ کند تا از فرورفتن آهسته بوم تحت وزن خود در صورت ثابت نگه داشتن جلوگیری کند. بیلهای مدرن از شیرهای کنترلی (شیرهای تعادل) در داخل بلوک شیر کنترل استفاده میکنند که بهطور خودکار مدار روغن را با بازگشت جوی استیک به حالت خنثی قفل میکنند و به بوم اجازه میدهند دقیقاً در هر موقعیتی شناور شوند.
بازو در نوک بوم لولا شده و توسط سیلندر هیدرولیک بازو هدایت می شود که امتداد و جمع شدن آن را کنترل می کند. حرکت بازو شبیه خم شدن و امتداد ساعد انسان است که بر دامنه افقی و عمق حفاری سطل حاکم است.
در کار حفاری عمیق، سیلندر بازو باید وزن کامل یک سطل بارگذاری شده را در حالی که در یک وضعیت تقریباً عمودی کار میکند تحمل کند - که نیازهای شدیدی را برای آببندی سیلندر و عملکرد نگهداری فشار ایجاد میکند. استانداردهای مهندسی معمولاً ایجاب می کنند که میله پیستون سیلندر بازو در فشار کاری نامی بیش از 3 میلی متر در مدت 30 دقیقه فرو نرود.
سطل در نوک بازو لولا شده است و توسط سیلندر هیدرولیک سطل کنترل می شود که سطل را پیچیده و باز می کند. ضربه سطلی کوتاه است، اما نیروهای وارد شده در هنگام نفوذ به زمین بسیار زیاد است - سنگ و خاک سخت می توانند در عرض میلی ثانیه فشار ده ها مگا پاسکال را در مدار ایجاد کنند.
به همین دلیل است که مدارهای سیلندر سطل و بازو معمولاً به دریچههای ایمنی (شیرهای اضافه بار) مجهز میشوند : وقتی فشار ناشی از نیروی خارجی از نقطه تنظیم شده فراتر رود، سوپاپ به طور خودکار فشار را کاهش میدهد، سیلندر را از آسیب محافظت میکند و از شکستگی اعضای ساختاری سطل تحت بار اضافی سخت جلوگیری میکند.
نوسان سازه بالایی مشخصه ترین کاربرد موتور هیدرولیک در بیل مکانیکی است. کل بدنه فوقانی - موتور، کابین و ضمیمه کار - باید به طور مداوم 360 درجه نسبت به زیرشاخه بچرخد. یک سیلندر هیدرولیک نمی تواند به این هدف برسد (سکته مغزی محدود است). این کار به یک موتور هیدرولیک چرخشی نیاز دارد.
خروجی چرخشی موتور از یک جعبه دنده کاهنده نوسان (معمولاً یک مجموعه دنده سیاره ای) عبور می کند تا به طور چشمگیری سرعت را کاهش دهد و گشتاور را چند برابر کند، سپس چرخ دنده حلقه یاتاقان چرخشی را که به زیرشاخه ثابت شده است رانده می شود و کل ساختار فوقانی را می چرخاند.
حرکت نوسانی الزامات فوق العاده ای را برای موتور هیدرولیک ایجاد می کند:
گشتاور راه اندازی بالا: سازه بالایی دارای اینرسی چرخشی بسیار زیاد است و برای شروع از سکون به گشتاور کافی نیاز دارد.
پایداری در سرعت کم: موقعیت یابی دقیق نیاز به چرخش صاف در سرعت های بسیار کم - گاهی کمتر از 3 دور در دقیقه - بدون هیچ گونه تکانی دارد.
واکنش سریع ترمز: هنگامی که اپراتور جوی استیک را رها می کند، ساختار بالایی باید سریع و دقیق ترمز کند، بدون اینکه از اینرسی چرخشی خارج شود.
برای برآورده ساختن این الزامات، موتورهای نوسان بیل مکانیکی بزرگ تقریباً موتورهای هیدرولیک پیستونی شعاعی هستند که با ترمزهای یکپارچه و مجموعههای دریچه بالشتک برای کنترل شروع و توقف صاف جفت میشوند.
حرکت بیل مکانیکی توسط دو موتور هیدرولیک مسافرتی مستقل ، یکی برای هر مسیر، هدایت می شود که هر کدام گشتاور خروجی را از طریق یک جعبه دنده کاهش سفر و چرخ دنده درایو به پیوندهای مسیر منتقل می کنند.
موتورهای چپ و راست به طور مستقل کنترل می شوند و به بیل مکانیکی قابلیت چرخش محوری می دهد - موتور چپ به جلو، موتور سمت راست معکوس، ماشین در نقطه می چرخد. هر دو موتور با سرعت رو به جلو برابر، ماشین مستقیم حرکت می کند. این کنترل دیفرانسیل به مکانیزم های پیچیده قفل دیفرانسیل و کلاچ فرمان در یک پیشرانه کاملاً مکانیکی نیاز دارد، اما در یک سیستم هیدرولیک تنها به دو اهرم کنترل مستقل نیاز دارد.
موتورهای مسافرتی معمولاً دارای طراحی دو سرعته (تغییر زیاد/کم) هستند: سرعت کم جابجایی زیاد، گشتاور بالا را ارائه میکند و برای بالا رفتن از شیب و تغییر موقعیت کوتاه تحت بار استفاده میشود. سرعت بالا جابجایی کمتر، دور در دقیقه بالاتر را ارائه می دهد و برای تغییر موقعیت سریع در محل استفاده می شود. تعویض سرعت توسط مکانیزم متغیر داخلی موتور انجام می شود - بدون نیاز به گیربکس خارجی.
غلتک جاده با استفاده از وزن و ارتعاش درام فولادی خود برای فشرده سازی مواد سطح جاده کار می کند. یک غلتک ارتعاشی تک درام معمولی به سیستم هیدرولیک خود متکی است تا به طور همزمان سه عملکرد را انجام دهد: درایو مسافرتی، درایو لرزش درام، و فرمان مفصلی.
یک غلتک جاده گیربکس ندارد - سرعت حرکت آن به طور کامل توسط یک انتقال هیدرواستاتیک (HST) کنترل می شود . موتور یک پمپ پیستونی با جابجایی متغیر را به حرکت در میآورد که جریان خروجی آن بهطور پیوسته توسط زاویه صفحه سواش تنظیم میشود: جریان بیشتر به معنای سفر سریعتر، جریان کمتر به معنای سفر آهستهتر، جریان معکوس به معنای سفر معکوس - همه بدون کلاچ، بدون تعویض دنده، تنها با استفاده از یک اهرم بینهایت متغیر.
موتور مسافرتی مستقیماً روی محور محرک نصب میشود، روغن پرفشار را از پمپ دریافت میکند و چرخش را برای به حرکت درآوردن چرخهای مسافرتی خروجی میدهد. این سیستم مدار بسته 'پمپ موتور' کارآمد، پاسخگو و دائما متغیر است - پیکربندی استاندارد برای سیستم های مسافرتی ماشین آلات ساختمانی مدرن.
اثر ارتعاش غلتک جاده از یک جرم غیرعادی در داخل درام فولادی ناشی می شود که با سرعت بالا (معمولاً 1500 تا 3000 دور در دقیقه) توسط یک موتور هیدرولیک ارتعاشی اختصاصی هدایت می شود . جرم خارج از مرکز در حال چرخش نیروی گریز از مرکز تولید می کند که به عنوان ارتعاش دوره ای در فرکانس های معمولاً بین 25 تا 50 هرتز به درام منتقل می شود.
موتور ارتعاش در یک محیط بسیار خصمانه کار می کند - در داخل محور درام نصب شده است، به طور مستقیم به منبع ارتعاش متصل می شود و تحت بارگذاری شوک شعاعی عظیم قرار می گیرد. خرابی بلبرینگ در یک موتور ارتعاشی کل سیستم ارتعاشی را متوقف می کند و راندمان تراکم را به طور چشمگیری کاهش می دهد. به همین دلیل است که موتورهای ارتعاشی الزامات سختی برای سختی یاتاقان و استحکام محفظه چدنی دارند.
در غلتکهای با مشخصات بالا، هم دامنه ارتعاش (توجه خارج از مرکز) و هم فرکانس قابل تنظیم هستند - با تغییر سرعت موتور و فاز نسبی تودههای غیرعادی، اپراتورها میتوانند بین حالت «فرکانس بالا، دامنه کوچک» (مناسب برای تکمیل لایه سطحی آسفالت) و «حالت کمآمپر فرکانس به پایه بزرگ» تغییر کنند. فشرده سازی).
غلتکهای جادهای بزرگ از طراحی قاب مفصلی استفاده میکنند، جایی که بخشهای قاب جلو و عقب نسبت به یکدیگر از طریق سیلندرهای هیدرولیک فرمان تا میشوند . گسترش و جمع شدن سیلندر، قاب های جلو و عقب را در جهت مخالف منحرف می کند و به شعاع چرخشی نزدیک می رسد. در مقایسه با فرمان صرفاً مکانیکی، این روش به حداقل تلاش اپراتور نیاز دارد، پاسخ خطی را ارائه میدهد و باعث نمیشود که هنگام غلتیدن درام روی سطوح ناهموار، فرمان به عقب برگردد.
جرثقیل متحرک یکی از جامع ترین ویترین های مهندسی درایو هیدرولیک است. یک سیستم هیدرولیک جرثقیل چرخدار معمولی باید به طور همزمان به پنج سیستم حرکتی متمایز فرمان دهد: استقرار برآمدگی، تلسکوپی بوم، لوفینگ، چرخاندن و بالا بردن.
قبل از بلند کردن، جرثقیل باید چهار پایه بلند کند تا شاسی را از لاستیکهای خود جدا کند و از واژگونی زیر بار جلوگیری کند. هر پایه توسط یک مستقر می شود . استوانه افقی افقی (با فشار دادن پرتوی بیرونی به سمت جانبی) و یک استوانه پشتیبانی عمودی (جنگ زدن پد پرتو به سمت زمین برای بلند کردن شاسی)
لازمه عملکرد حیاتی سیلندرهای خروجی، حفظ مطلق فشار طولانی مدت است : یک بار بالابر ممکن است برای ساعت ها یا یک روز کامل ادامه یابد. سیلندرها باید نیروی پشتیبانی خود را بدون هیچ گونه نشتی در طول این مدت حفظ کنند - اگر شاسی به آرامی غرق شود، تغییر هندسه بار می تواند منجر به سرنگونی فاجعه آمیز شود.
بوم اصلی جرثقیل متحرک مدرن می تواند از طول جمع شده آن (حدود 10 متر) تا حداکثر طول کار (60 متر یا بیشتر در ماشین های بزرگ) گسترش یابد، که توسط سیلندرهای هیدرولیک تلسکوپی بوم که هر بخش بوم تو در تو را به ترتیب گسترش می دهند، هدایت می شود.
Luffing زاویه بوم را نسبت به افقی تنظیم می کند که توسط سیلندر هیدرولیک luffing هدایت می شود . با ترکیب لوفینگ با تلسکوپی بوم، اپراتور قلاب را دقیقا بالای نقطه انتخاب هدف قرار می دهد.
مانند یک بیل مکانیکی، چرخاندن ساختار فوقانی جرثقیل توسط یک موتور هیدرولیک چرخان هدایت می شود . اما چرخاندن جرثقیل از نظر عملیاتی پیچیدهتر است: هنگامی که جرثقیل با بار معلق میچرخد، بار آویزان مانند یک آونگ به دلیل اینرسی نوسان میکند و بارهای نوسانی روی سیستم محرکه چرخان ایجاد میکند. اپراتور باید از مدولاسیون سوپاپ خوب برای دستیابی به شتاب و کاهش تدریجی و صاف استفاده کند - از غیرقابل کنترل شدن نوسان جلوگیری می کند.
جرثقیل های با مشخصات بالا از شیرهای کنترل متناسب در مدار چرخان استفاده می کنند، جابجایی جوی استیک را به صورت خطی با سرعت موتور نگاشت می کنند و یک احساس کنترل خطی 'فشار بیشتر = تندتر رفتن، رها کردن = کاهش سرعت' ایجاد می کند که به طور قابل توجهی بار کاری اپراتور را کاهش می دهد.
مکانیزم بالابر از یک موتور هیدرولیک بالابر برای چرخاندن درام، سیم پیچی یا رها کردن سیم طناب برای بالا بردن یا پایین آوردن قلاب استفاده می کند. موتور بالابر بالاترین قدرت و حیاتی ترین محرک تکی در سیستم هیدرولیک جرثقیل است. باید عملیات صاف و با سرعت ثابت را تحت بار نامی برای دوره های طولانی حفظ کند، در حالی که قابلیت نگهداری ترمز قابل اعتمادی را ارائه می دهد - اگر فشار هیدرولیک به هر دلیلی از بین رفت، ترمز باید به طور خودکار و آنی درگیر شود تا از سقوط بار معلق جلوگیری شود.
درایوهای هیدرولیک با ترکیب تجزیه و تحلیل در هر سه نوع ماشین، چندین قابلیت اساسی را به ماشینآلات ساختمانی میدهند:
① 'Wireless' توزیع برق
شیلنگ های هیدرولیک می توانند در اطراف اعضای سازه حرکت کنند و به هر نقطه ای از دستگاه برسند بدون نیاز به میل محرک سفت و سخت که از طریق ساختار عبور می کنند.
② چند حرکت مستقل همزمان
یک پمپ واحد می تواند روغن را به چندین محرک به طور همزمان تامین کند. هر محرک به طور مستقل توسط دریچه خود بدون تداخل با دیگران کنترل می شود. یک اپراتور بیل مکانیکی میتواند همزمان بازو را بچرخاند و دراز کند بدون اینکه منتظر بماند تا یک حرکت قبل از شروع حرکت بعدی تمام شود.
③ سرعت متغیر و کنترل دقیق
سرعت با تنظیم جریان - یا جابجایی پمپ یا باز شدن دریچه تعدیل می شود. موقعیت جوی استیک سرعت را تعیین می کند. انحراف کامل به معنای حداکثر سرعت است. رها کردن یعنی توقف منطق کنترل مستقیم و شهودی است.
④ ضرب نیرو
طبق قانون پاسکال، یک سیستم هیدرولیک می تواند ده ها تن بار را با حداقل تلاش اپراتور کنترل کند. فشار ملایم یک اهرم در کابین میتواند یک کامیون کاملاً باردار را بلند کند - نسبت ضرب نیرو که به مکانیزم اهرمی عظیم در یک سیستم کاملاً مکانیکی نیاز دارد.
⑤ حفاظت از خود بیش از حد خودکار
دریچه های تخلیه سیستم به طور خودکار فشار را هنگامی که از مقدار تنظیم شده بیشتر می شود تخلیه می کند و از تمام اجزاء در برابر آسیب اضافه بار محافظت می کند. حفاظت مکانیکی اضافه بار معمولاً متکی به 'اجزای قربانی' (پین های برشی) است که باید پس از هر رویداد اضافه بار جایگزین شوند. سیستم های هیدرولیک از خود محافظت می کنند و به طور خودکار بدون مداخله کار را از سر می گیرند.
در تمام سناریوهای حرکتی بالا، موتورهای هیدرولیک محرک غیرقابل تعویضی هستند که هرجا خروجی چرخشی پیوسته مورد نیاز است:
ماشین |
محل موتور هیدرولیک |
الزامات کلیدی |
|---|---|---|
بیل مکانیکی |
نوسان سازه بالایی، حرکت به چپ/راست |
گشتاور شروع بالا، پایداری در سرعت کم، ترمز سریع |
غلتک جاده |
درایو مسافرتی، درایو درام ارتعاشی |
سرعت متغیر پیوسته، مقاومت در برابر ضربه |
جرثقیل متحرک |
چرخان سازه فوقانی، درام بالابر |
کنترل با دقت بالا، نگه داشتن ترمز قابل اعتماد |
کمباین دروگر |
درایو هدر، درایو مسافرتی |
سرعت پایدار تحت بار متغیر، نصب فشرده |
کشتی Windlass |
درام کابل |
سرعت فوق العاده کم گشتاور بالا، مقاومت در برابر خوردگی |
موتورهای هیدرولیک انواع مختلفی دارند تا با نیازهای کاربردی مختلف مطابقت داشته باشند. طرح های پیستون شعاعی - مانند Blince موتورهای هیدرولیک سری LD - به طور گسترده در برنامه های کاربردی مانند درایوهای چرخان بیل مکانیکی، سیستم های چرخاندن جرثقیل و وینچ های دریایی استفاده می شود، جایی که پایداری در سرعت پایین، تحمل فشار بالا و مقاومت در برابر ضربه به طور همزمان مورد نیاز است.
یک قطعه از ماشین آلات ساختمانی، که از بیرون مشاهده می شود، نمایشی از نیروی فولاد خام است. با مشاهده از داخل، مطالعه ای در زمینه هوش هیدرولیکی است. نیروی تولید شده توسط موتور توسط پمپ هیدرولیک به فشار مایع تبدیل میشود، از طریق شیلنگها به هر مفصل توزیع میشود، توسط سیلندرها به نیروی خطی و توسط موتورها به نیروی چرخشی تبدیل میشود - و در نهایت اقدامات قابل مشاهده در مقیاس ماکرو را ایجاد میکند: بازو، فشرده شدن درام، رسیدن بوم به سمت آسمان.
درک این زنجیره قدرت به مهندسان کمک می کند تا تصمیمات بهتری در انتخاب تجهیزات و طراحی سیستم بگیرند. این به اپراتورها و تکنسین های تعمیر و نگهداری چارچوب تشخیصی واضح تری برای درک مکان و چرایی بروز مشکلات می دهد. هر اتصال هیدرولیکی در یک ماشین ساختمانی ترکیبی از مکانیک، دینامیک سیالات و ساخت دقیق است.
نه. عملکرد آنها اساساً متفاوت است: سیلندرهای هیدرولیک حرکت خطی محدودی ایجاد می کنند و نمی توانند به طور مداوم بچرخند. موتورهای هیدرولیک خروجی چرخشی پیوسته تولید می کنند و نمی توانند حرکت رفت و برگشتی خطی ایجاد کنند. در یک بیل مکانیکی، بوم، بازو و سطل باید از سیلندر استفاده کنند. چرخش و سفر باید از موتور استفاده کنند - این تکالیف بر اساس نوع حرکت مورد نیاز تعیین می شوند و نمی توان آنها را تعویض کرد.
هنگامی که ساختار بالایی می چرخد، انرژی جنبشی چرخشی قابل توجهی را جمع می کند. هنگامی که اپراتور جوی استیک را رها می کند، ترمز درگیر می شود - اما بدون دریچه های ضد حفره (آرایشی) در مدار هیدرولیک، ترمزگیری بیش از حد ناگهانی خلاء لحظه ای در مدار ایجاد می کند و نیروی ترمز موتور را کاهش می دهد و به ساختار بالایی اجازه می دهد به چرخش ادامه دهد. مدارهای نوسان بیل مکانیکی مدرن معمولاً شامل شیرهای آرایشی دو جهته هستند که در هنگام ترمز، سمت کم فشار را با روغن پر می کنند و از ایجاد حفره و رانش جلوگیری می کنند. عملکرد نامناسب (رها کردن سریع جوی استیک) و سطح پایین روغن هیدرولیک هر دو این اثر را بدتر می کنند.
فرکانس ارتعاش (Hz) و دامنه (mm) به طور مشترک نتیجه تراکم را تعیین می کنند. فرکانس پایین، دامنه بالا (به عنوان مثال، 25-30 هرتز، دامنه بالا) مناسب با پایه ضخیم و مواد سنگدانه است - موج ارتعاش با انرژی بالا عمیقا نفوذ می کند و به چگالی لایه عمیق دست می یابد. فرکانس بالا، دامنه کم (به عنوان مثال، 40-50 هرتز، دامنه کم) برای تکمیل لایه سطحی آسفالت نازک مناسب است - انرژی در لایه سطحی بدون شکستن ذرات سنگدانه متمرکز می شود. انتخاب نادرست پارامتر منجر به تراکم بیش از حد (خرد شدن سنگدانه ها) یا کم تراکم (تراکم ناکافی) می شود، به همین دلیل است که غلتک های با مشخصات بالا پارامترهای ارتعاش قابل تنظیم را ارائه می دهند.
قلاب و بار که توسط طناب سیمی آویزان شده اند، یک آونگ آزاد را تشکیل می دهند. هنگامی که جرثقیل در حین چرخش شتاب یا کاهش می یابد، اینرسی بار را به صورت افقی نسبت به قلاب جابجا می کند و نوسان ایجاد می کند. دامنه چرخش با سرعت چرخش و طول طناب افزایش مییابد - طناب بلندتر و شتاب سریعتر نوسان بزرگتری ایجاد میکند. رویکردهای کاهش: از نظر عملیاتی، اپراتور باید به آرامی و به طور یکنواخت شتاب بگیرد و قبل از موقعیت هدف شروع به کاهش سرعت کند. در سطح تجهیزات، دریچههای کنترل تناسبی پروفیلهای شتاب ملایم را امکانپذیر میکنند و جرثقیلهای با مشخصات بالا از سیستمهای کنترل ضد نوسان فعال استفاده میکنند که از سنسورها برای اندازهگیری مداوم زاویه چرخش و جبران خودکار سرعت موتور استفاده میکنند.
خطرناک ترین خرابی ترکیدگی ناگهانی شلنگ هیدرولیک است . هنگامی که شیلنگ از کار می افتد، محرک آسیب دیده فوراً فشار خود را از دست می دهد و به طور بالقوه باعث افت ناگهانی بوم یا بازو (خطر آسیب پرسنل)، سقوط آزاد بار معلق جرثقیل، یا سفر کنترل نشده می شود. ماشینهای مدرن از دریچههای تعادل (شیرهای نگهدارنده بار) استفاده میکنند تا بهطور خودکار از حرکت کنترلنشده محرک در هنگام پاره شدن یک خط جلوگیری کنند و برای پاسخ اضطراری زمان بخرند. مهمترین مسئله بعدی، آلودگی شدید روغن هیدرولیک است که باعث سایش آببند و چسبیدن قرقره سوپاپ میشود - این شایعترین علت کاهش تدریجی عملکرد در عملیات روزانه و مهمترین تمرکز نگهداری پیشگیرانه سیستم هیدرولیک است.
انتخاب به سه عامل بستگی دارد: چگالی توان، حالت کنترل و محیط کار . موتورهای هیدرولیک گشتاور بسیار بالاتری را در واحد حجم نسبت به موتورهای الکتریکی با همان اندازه ارائه می دهند و ذاتاً در برابر آب، مقاوم در برابر گرد و غبار و بدون سیم پیچ سیم پیچ مولد گرما هستند - و آنها را برای محیط های بیرونی سنگین، مرطوب و غبارآلود مناسب می کند. موتورهای الکتریکی دقت و کارایی کنترل بالاتری را ارائه می دهند (بدون تلفات انتقال هیدرولیک)، و آنها را برای محیط های صنعتی با دقت بالا و تمیز داخلی مناسب می کند. در سالهای اخیر، با رشد فناوری درایو هیبرید الکتروهیدرولیک ، مرز بین این دو رویکرد محو شده است: بیلهای الکتریکی سیستمهای هیدرولیک خود را برای اتصالات کاری حفظ میکنند در حالی که فقط موتورهای الکتریکی را جایگزین موتورهای الکتریکی میکنند – زیرا سیلندرها و موتورهای هیدرولیک از نظر چگالی قدرت و کنترلپذیری تحت شرایط بارهای کم سرعت بیهمتا باقی میمانند.
محتوا خالی است!